Pasar al contenido principal
چهارشنبه ۱ ژوئیه ۲۰۲۶
چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۵

Marzo 2025

ما، اعضای کارزار “سه‌شنبه‌های نه به اعدام”، متحد و یک‌صدا و با تمام توان، در برابر حکم ضدانسانی اعدام ایستاده‌ایم و از تمامی احزاب، سازمان‌ها، تشکل‌ها و فعالان سیاسی، حقوق بشری، مدنی، صنفی، دادخواهان و… که دغدغه‌ی “حق حیات و حقوق بشر” و مخالفت با اعدام دارند، می‌خواهیم که در سال جدید اقدامات عملی و مؤثرتری برای مقابله با اعدام انجام دهند؛ به امید اینکه سال ۱۴۰۴، سال پایان سرکوب و اعدام و آغاز آزادی برای ایران باشد.
او بیش از پیش از نظریه اخلاق گفتمانی خویش عدول کرده و به‌قولی یک بار دیگر علیه خود ونظریه‌اش، در صحنه سیاسی‌ ظاهر می شود. وی به‌جای دفاع از صلح و تکیه و تقویت جنبش ‌ها و فشار ا‌ز پائین به دولت‌ها، خود به جرگه تیز‌کنندگان تیغ می‌پیوندد. در خط سیر عملی و فکری او ابتدا اروپا محوری جایگزین جامعه جهانی و جنبش‌های طبقاتی و اجتماعی از پائین می گردد. و در نزد او در فرایند شکل‌گیری اتحادیه اروپا، نگاه به بالا و اتحاددولت‌ها، جایگزین اتحاد از پائین می شود و در حقیقت این دولت‌های بر فراز جوامع اروپایی هستند که مرکز ثقل اخلاق گفتمان به‌شمار می آیند.
ما ضمن دعوت از همه‌ی هم‌وطنان ترک و کرد ارومیه‌ای به توقف روند مخاطره‌آمیز روزهای اخیر، خطاب به مجموعه‌ی فعالین سیاسی و مدنی فراخوان همیشگی خود مبنی بر شکل‌گیری انجمن‌ها و نهادهای دوستی میان اتنیک‌ها در مناطق چند اتنیکی کشور و مشخصاً در همین ارومیه و نقده و... تکرار می‌کنیم و آمادگی خود برای شکل‌دهی این نهادهای دوستی و همیاری‌ها را اعلام می‌کنیم.
عوامل متعدد به هم پیوسته ای برای وضع اسفبار کنونی وجود دارد که برنامه هسته‌ای نظام نقش کانونی در بین عوامل مختلف را ایفا می‌کند. برنامه هسته‌ای  موجبات فقر گسترده، بیچارگی فزاینده مردم را فراهم و به غیر از این که سایه جنگ را بر سر کشور گسترده، هیچ دستاورد دیگری  برای مردم نداشته‌است. در مقابل کنش سیاسی نیروهای سیاسی به این برنامه ویرانگر چه بوده؟ و چقدر توانستند جامعه را به این موضوع حساس کنند؟
سرنوشت همه ما به هم گره خورده. نه دشمن یکدیگریم و نه رقیب، بلکه مردمی که سال‌ها زیر چکمه‌های دیکتاتوری له شده‌اند. آنچه ما را از این شب سیاه عبور خواهد داد، نه توهمات قوم‌گرایانه و نه مرزبندی‌های مصنوعی، بلکه باور به این واقعیت که هیچ ملتی به تنهایی به آزادی نخواهد رسید. جمهوری اسلامی برای بقای خود، آذربایجان را علیه کردستان، فارس را علیه عرب، و بلوچ را علیه لر قرار داده، اما این سیاست پوسیده دیگر کارایی ندارد. روزی فرا خواهد رسید که نه تنها در خیابان‌های ارومیه، بلکه در تمام شهرها و روستاهای این سرزمین، مردم شانه‌به‌شانه هم برای آینده‌ای آزاد و برابر جشن خواهند گرفت.
اگر ما قائل به این هستیم که سیاست های غرب ستیزانه و بویژه امریکا ستیزی رژیم غلط و ضربات زیادی به ما زده است به همان میزان سیاست های شرق ستیزی و چین و روسیه ستیزی بعضی جریانها و افراد هم غلط و میتواند ضربات بیشتری بر ما وارد نماید...
ما بر این باوریم که شکنجه و اعدام باید در عرصه جهانی ممنوع گردد و جنایتکارانی که در دوره‌های مختلف تاریخ ایران، از ساواک تا نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی، مردم را به خاک و خون کشیده‌اند، باید در برابر عدالت پاسخگو باشند. این دادخواهی نه‌تنها برای قربانیان آن دوران، بلکه برای همه انسان‌هایی که در گذشته و حال در ایران قربانی شکنجه و اعدام شده‌اند، یک مطالبه اجتماعی و بین‌المللی است.
در جهانی که سنت هاو آیین های کهن در امواج سهمگین مدرنیته رنگ باخته و به دست فراموشی سپرده شده است، آیین نوروز به واسطه آمیختگی اش با نوزایی و اخلاق وارزش‌های والای انسانی، در دنیای مدرن امروز، جهانی شده است و در سراسر جهان بازتابی از فرهنگ پربار ایرانی را به نمایش می گذارد.