Marzo 2025

نوروز، نویدبخش امید و شکوفائی است. همان‌گونه که طبیعت زمستان را پشت سر گذاشته و شکوفا می‌شود، امید به آینده‌ای روشن، رهایی از استبداد، بی‌عدالتی و دستیابی به آزادی، رفاه، امنیت و عدالت در دل ها زنده می شود. ائتلاف "همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران"، ضمن شادباش نوروز به مردم ایران، بار دیگر بر ضرورت همکاری و اتحاد ملی برای گسترش مبارز سازمان‌یافته و همگانی برای گذار خشونت پرهيز از استبداد دینی حاکم و استقرار یک جمهوری سکولار دموکرات تأکید دارد.

حزب چپ ایران نوروز را به کارگران، پرستاران، بازنشستگان و معلمانی که برای عدالت می‌جنگند، به نویسندگان، هنرمندان، سینماگران که قلم و هنرشان را در خدمت رهایی و مقابله با تحجر خلاقانه به کار گرفته و می‌گیرند، به مردم خسته از تبعیض در مناطق ملی که حکومت را روزانه به چالش کشیده و به ستوه درآورده‌اند، به مادرانی که با بغض و اشک، فرزندان ‌شان را به آغوش خاک می سپارند، اما سکوت نکرده و نمی کنند.... شاد باش می گوید.

دل واکَن از این سرما
بیارا وُ بچین هفت سینت را 
بِنگر، چند گامی مانده تا بهار
زندگی رنگِ دلاویز می گیرد 
سر برافراشتند سِتبر قله ها
دشتها کران تا کران شکوفه می بندد

هر دوجناح حاکم به‌جای چارە جویی برای رفع بحران‌هایی کە خود بر مردم تحمیل کردەاند، با طرح مسائلی مانند قانون عفاف و حجاب کە هیچ‌وقت مسئلە اصلی جامعە نبودە و زنان و دختران مبارز و جسور ما با مبارزە و مقاومت مدنی درخشان خود آن را در نطفە بە گور سپردەاند، سعی می کنند اعتراضات گستردە و مردمی جاری در کشور و مطالبات آن را کە رفاە و آزادی در صدر آن قرار دارد، بە انحراف ببرنند.

نقش مخرب پوپولیسم در انحراف جنبش‌های اجتماعی، به تضعیف اعتماد عمومی، تداوم بحران‌های اجتماعی و سیاسی و نهادینه شدن فرهنگ بی‌ثباتی و تنش در جامعه منجر می‌شود. این در حالی است که جنبش‌های اجتماعی زمانی به موفقیت پایدار دست می‌یابند که بر مبنای آگاهی عمومی، مشارکت گسترده، گفت‌وگوی سازنده و دوری از فریب‌کاری‌های سیاسی حرکت کنند.

نکته مهم و در واقع پیام اصلی فیلم طعم گیلاس، در پایان این سکانس مفهوم واقعی فیلم را دقیق‌تر به نمایش می‌گذارد. آن‌جا که مرد راننده که خود مصمم به خودکشی بوده است، از راوی می‌پرسد: تو، توت خوردی و همه چیز عوض شد، مرد راوی مصمم می‌گوید: نه همه چیز عوض نشد، فکرم عوض شد.

The domestic situation in the country is no better than relations with the world. The economic crisis is becoming more acute and complex with each passing day. The inefficiency of the regime apparatus is making the Islamic Republic's maneuvering power more limited than before. The majority of the country's population lives below the poverty line. Unemployment and high prices are rampant.

اگرچه در چند سال گذشته نیز در برخی شهرهای کشور از جمله تهران با کمبود برق و گاز و آب مواجه بوده‌ایم، ولی به نظر می‌رسد تمام بحران‌هایی که تاکنون داشته‌ایم در برابر بحرانی که پیش رو داریم، بیشتر شبیه به شوخی باشد. مسوولان کشوری در چند روز گذشته وخامت اوضاع را گوشزد کرده‌اند، دست‌کم چهار سد از مدار خارج شده‌‌اند، میزان بارش‌ها کاهش چشمگیری نسبت به سال‌های گذشته داشته و میزان تبخیر آب افزایش یافته است.

پایان دادن به تحریم‌های اقتصادی و انزوای سیاسی کشور، بدون مذاکره با آمریکا و توافق بر سر موضوعات مورد اختلاف، امکانپذیر نیست. امتناع از مذاکره‌ی مستقیم با آمریکا عملا کشور ما را منزوی و در معرض تحریم‌های کمرشکن اقتصادی و تهدید نظامی و جنگ قرار داده‌است. ادامه‌ی این وضعیت می‌تواند خسارت‌های اقتصادی و سیاسی جبران‌ناپذیر بیشتری را بر کشور تحمیل کند. هر روز که این وضعیت ادامه پیدا می‌کند، فرصت‌های بیشتری برای برون‌رفت از وضعیت فلاکت‌بار کنونی برای کشور و اقتصاد آن از دست می‌روند و سطح زندگی مردم بیشتر تنزل پیدا می‌کند.