Enero 2026

سلطنت‌طلبی، با تمام هیاهوی رسانه‌ایش، یکی از موانع جدی وحدت، آگاهی و پیشروی جنبش اعتراضی مردم ایران است. جنبشی که بهای آزادی را با خون داده، نیازی به بازتولید گذشته ندارد. آیندهٔ آزاد ایران نه در کاخ، نه در حوزه های دینی، و نه در اتاق‌های جنگ قدرت‌های خارجی، بلکه در خیابان‌ها، اعتصابات و مقاومت جمعی مردم رقم خواهد خورد.

نام‌هایی چون «همکاری ملی»، «شکوفایی ایران»، «پیمان نوین»، «منشور مهسا» و پیش‌تر «وکالت» قرار بود راه عبور از بن‌بست تاریخی اپوزیسیون باشند؛ اما در عمل، به زنجیره‌ای از ناکامی‌های تکرارشونده تبدیل شدند که نه‌تنها به تغییر موازنه‌ی قدرت نینجامیدند، بلکه شکاف، بی‌اعتمادی و سرخوردگی را تعمیق کردن

بلە هزاران نفر کشتە و دەها هزار تن مجروح و معلول بە اسارت درآمدند، ولی نە این جنبش خاموش شدنی است و نە بحرانهای رژیم با این جنایات رفع خواهند شد. مردم نان، مسکن، آب، برق آزادی و عدالت می خواهند، کە هیچ کدام آنها با کشتار و شکنجە و فریب و دروغ و پرکردن زندانها از آزادیخواهان تامین نمی شوند. گلولە شکمهای گرسنە را البتە سوراخ می کند، اما سیر نمی کند. مسئلە این است!

بحث دربارهٔ نهادها و توسعه در علم سیاست تا حدی تحت سیطرهٔ "فرضیهٔ نوسازی" سیمور مارتین لیپست (Seymor Martin Lipset)، جامعه شناس، قرار داشته است. طبق این فرضیۀ ساده "همزمان با توسعهٔ کشورها، کیفیت نهادها، آموزش و خدمات بهداشتی آنها نیز بهبود می‌یابد". به بیان پیچیده تر و فنی تر، جهت علیت از سطح زندگی به سوی نهادهاست، و نه برعکس.

پیامدهای سیاست‌های نئولیبرالیسم در ایران بر طبقات اجتماعی مورد کنکاش قرار میدهیم. این تحلیل بر شاخص‌های کلیدی اقتصادی و اجتماعی (نابرابری، فقر، اشتغال، دستمزد و وضعیت کار) متمرکز است و نشان می‌دهد چگونه این تغییراتِ اقتصادی ساختارهای طبقاتی را شکل داده یا تخریب کرده است.

بیش از دو دهە است کە اعتراضات کارگران برای بهبود شرایط شغلی و معیشتی و علیە، سرکوب، استبداد و بی عدالتی سال بە سال افزونتر شدە است، دخالت نظامی و جابجایی یک نظام دیکتاتوری استثمارگر با نظامی مشابە نە تنها بە سود حقوق و منافع کارگران و زحمتکشان نیست، بلکە هزینە های تازەای را بە کشور تحمیل می کند کە کارگران و مردم عادی باید جور آن را بکشند. انقلاب و رسیدن بە دمکراسی و عدالت و برابری با مداخلات کشورهای امپریالیستی کە کارنامە سیاهی دارند و جنایات و جنگ های بیشماری را در جهان رقم زدەاند تامین شدنی نیست.

جنبش کارگری در جمهوری اسلامی، وارث تجربه‌ی تاریخی دوران پهلوی است، اما با شرایطی پیچیده‌تر مواجه شده است. اگر در دوران پهلوی مشکل اصلی ممنوعیت تشکل بود، در جمهوری اسلامی مسئله‌ی اصلی کنترل، بی‌اثر‌سازی و امنیتی‌کردن تشکل‌ها است.

روز يکشنبه ۲۵ ژانويه ساعت ۱۴ در شهر کلن تظاهراتی با عنوان "همبستگی جمهوری خواهان در حمايت از مبارزات مردم ايران" برگزار می شود. اين تظاهرات ضمن حمايت از مبارزات مردم، در اعتراض به کشتار بی سابقه مردم ايران توسط رژيم جنايتکار جمهوری اسلامی برگزار می گردد. جنايتکاران برای فرونشاندن اعتراضات بحق مردم ايران، هزاران معترض را کشته و بی شرمانه کشتار را به دولت های خارجی نسبت داده اند.