نوامبر 2019

حزب چپ ایران (فدائیان خلق) ضمن محکوم کردن قطع اینترنت، از مبارزهی مردم و در کانون آن از مبارزه جوانان پرشوری که اینترنت یکی از نیازهای حیاتی آنان بدل شده است، پشتیبانی می کند. جمهوری اسلامی بايد بداند که راهی که از آن برای عبور از بحران فرا روی خود قرار داده است، چاهی است که بدون تردید همه مستبدان کنونی و سیستم فاسد و تبعیض آمیز حاکم را خواهد بلعید.

در این شماره می خوانید:

- بعد از بن بست، شورش و انقلاب می آیند!
-استراتژیهای اتحادیه های کارگری معطوف به کار نامتعارف - بخش ششم
-کشاورزی در محاق بی‌تدبیری دولت
-بنزین را ٢٠٠ درصد گران کردید، دستمزدها را هم زیاد کنید!
-گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید!(1) "- بخش یازدهم
-گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە

در پشتیبانی از مبارزات مردم ایران علیه جمهوری اسلامی ایران
در اعتراض به سرکوب تظاهرات مردم و قطع اینترنت!

ایران مان را حصر کرده اند؛ اما ایران ما تنها نیست!
با هم آزادی را فریاد می زنیم و صدای میهن مان خواهیم شد!

ما برگزارکنندگان این تجمع اعتراضی، از شما مردم آزادیخواه، سازمانهای مدافع حقوق بشر، احزاب مترقی و تشکلات دمکراتیک دعوت می کنیم تا در این تظاهرات شرکت فعال نموده تا یک صدا و متحد ضمن افشای جنایات حکومت اسلامی علیه مردم ایران، از دولت نروژ، سازمانهای مترقی و حقوق بشر نروژی بخواهیم تا با فشار سیاسی خود، جمهوری اسلامی را مجبور سازنند تا سرکوب، دستگیری و کشتار بیرحمانه مردم بی دفاع ایران را بی درنگ قطع نمایند.

در این گفتگوها و از جمله د رگفتگو با رادیو فردا به زمینه ها و پیامدهایاعتراضات اخیر پرداختم. اشاره کردم این خیزش نشان گر بازگشت ناپذیری مبارزات ساختار شکنانه فراگیری است که در پی نومیدی مردم از اصلاح طلبان و گسترش نارضایتی ها از دی ماه ۹۶ آغاز شد. اگر جنبش سبز عمدتاً خیزش اصلاح طلبانه سیاسی طبقه متوسط در تهران بود، دی ۹۶ خیزش خودانگیخته اما ساختارشکنانه تهیدستان ناراضی از وضعیت اقتصادی در شهرهای کوچک بود که هر دوجناح به مقابله با آن برآمدند.

♦️فراخوان به تظاهرات اعتراضی 10 حزب و سازمان در نروژ
در پشتیبانی از مبارزات مردم ایران
علیه حکومت غارتگر و مستبد جمهوری اسلامی
سرکوب، دستگیری و کشتار بیرحمانه مردم بی دفاع ایران را بیدرنگ قطع کنید.

در عراق و لبنان جنبش ها با توجه به شرایط ویژه خود توانسته اند بطورنسبی وارداین فازشده و عملا آن را به رژیم های خود تحمیل نمایند و برای تثبیت آن ها مبارزه کنند. اما در ایران ورود به همین مرحله بدلیل وجودقدرت منسجم تر و مصمم تر و بدلیل ساختارسلب و بشدت ارتجاعی تر و داشتن نهادهای سرکوب و سازمان یافته، با دشواری بیشتری همراه است و طبعا خیزش مردم با تعرض ها و سرکوب های به مراتب سخت تری از سوی حاکمیت مواجه است.

آذربایجانی‌، فارس زبان، مازندرانی، گیلک، خراسانی، اصفهانی، شیرازی، لر، کرد، ترکمن و بلوچ. درد یکی است و مشترک. سخن یکی است و سراسری. سخن اینست که این حکومت را باید پس نشاند. این تصمیم نابکاری را که او گرفته است باید برگرداند. ما می توانیم! می توان از عهده اینکار برآمد و باید هم برآمد. در این موضوع، نیروی ملت در کار است.