دوشنبه ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶
دوشنبه ۱ تیر ۱۴۰۵
اعلامیهها و بیانیههای زنان
ما بر این باوریم که پیوند میان مبارزه با خشونت علیه زنان و مبارزه برای استقرار جامعهای آزاد، دموکراتیک و مبتنی بر عدالت اجتماعی از یکدیگر جداییناپذیرند و تحقق یکی بدون دیگری ممکن نیست. ما بر این باوریم که خشونت سازمانیافته و نهادینهشده علیه زنان، نه یک انحراف موقتی، بلکه جزء جداییناپذیر سازوکار حفظ و بقای جمهوری اسلامی است. بنابراین رهایی زنان و پایان دادن به خشونت جنسیتی، بدون الغای کامل ساختار سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و قضایی این حکومت ممکن نخواهد بود.
به یاد داشته باشیم که منع خشونت علیه زنان، تنها مسئولیت فردی نیست؛ بلکه وظیفهای جمعی و گامی اساسی برای تحقق جامعهای عادلانه و انسانی است. برای توقف خشونتهای دولتی و خانگی، ما باید در کنار مردان آگاه و پیشرو، قوانین زنستیز را به چالش بکشیم. با اتحاد، میتوان دنیایی بهتر برای زنان و نسلهای آینده ساخت
گروه کار زنان حزب چپ ایران، روز جهانی زن را به زنان شجاع و آزاده ایران که با وجود همه موانع، خشونت ها، شکنجه ها، زندان ها، تبعید ها و محرومیت ها همواره پرچم دار شکستن ساختارهای تبعیض آمیز، مبارزه با ستم و ستمگری و استواری در امید بخشی برای ایجاد آینده ای بهتر بوده اند و هستند تبریک میگوییم .
گروه کار زنان حزب چپ ایران، یکبار دیگر همه نهادهای مدافع حقوق بشر و مبارزان آزادیخواه در ایران و جهان را به مبارزهی همگانی برای آزادی نرگس محمدی و هزاران زندانی سیاسی دیگر در زندانهای جمهوری اسلامی فرامیخواند.
گروه کار زنان حزب چپ ایران (فدائیان خلق) همراه با گرمترین شادباش ها بمناسبت این روز خجسته، و ابراز انزجار عمیق از جنایاتی که در کوچه و خیابان، در دانشگاه ها و مدارس و همچنین در اسارتگاه های رژیم علیه زنان و مردان کشور صورت می گیرد و باوجود تمامی دشواری ها در مسیر به ثمر رسیدن این جنبش، و رهائی زنان کشور از بندهای قوانین ارتجاعی و ضد زن، به تداوم و پیروزی این جنبش باور دارد و در این راه همراه و همگام با زنان و مردان آزادیخواه کشور است.
این امر نه فقط تاثیرات مثبت در مبارزه ضد تبعیض و برابریخواهانه زنان ایران دارد، بلکه زنان تمام کشورهائی را نیز که در آنها تبعیض علیه زنان بیداد می کند، به ادامه این مبارزات تشویق خواهد کرد
گروه کار زنان حزب چپ ایران (فدائیان خلق) ضمن ابراز همدردی با خانواده هایی که نه فقط در وقایع اخیر، بلکه در تمامی ۴۳ سال حکومت جمهوری اسلامی، به شیوه های گوناگون جان خود را از دست داده اند، اعلام می دارد که مبارزه برای کسب مقام و منزلت و جایگاه واقعی زنان در کشور را وظیفه اصلی خود می داند، و در راه رسیدن به این هدف، همواره و در هر شرایطی، در کنار زنان آزاده کشورمان خواهد بود
این نمایش شرم آور و چهره درهم شکسته سپیده رشنو، و نیز آثار کبودی ناشی از اعمال ضرب و شتم اعتراض های وسیعی را از جانب فعالان سیاسی، مدنی و اجتماعی در جامعه در پی داشت که همگی حکایت دارند، از شکست این نمایش "اعتراف گیری" که همچون تمامی سناریوهای اعتراف گیری های رژیم از سال های دهه ۶۰ به اینسو، هدفی غیر از ایجاد رعب و وحشت در جامعه نداشت.
با توجه به پیام اینستاگرامی «بنیاد ستار بهشتی» که در آن نوشته شده است: یک ماه پیش و در جریان بازداشت خانوادگی گوهر عشقی، سحر بهشتی، و همسرش مصطفی اسلامی و فرزندانشان، ماموران رسماً اعلام میکنند که "همه در زندان و زیر شکنجه کشته نمیشوند، برخی در تصادف یا نزاع و یا حوادث از بین خواهند رفت"؛ می توان نتیجه گرفت که فعالیت این بانوی بزرگوار در دادخواهی از قتل فرزندش، ستار بهشتی خشم آمران و عاملان این قتل را برانگیخته و از اینطریق تهدیدها را از گفتار به چنین اعمال وحشیانه ای ارتقاء داده اند.
نا گفته پیداست که این انتخاب، نه بر اساس واقعیتهای موجود جامعه ایران و وضعیت بسیار دشواری که حکومت جمهوری اسلامی به زنان کشورمان تحمیل کرده است، بلکه با نظر داشت مصلحت های سیاسی، صورت گرفته است. هر چند در برخی رسانه ها در توجیه این انتخاب، به نبود کاندیدای دیگر از منطقه آسیا، اشاره شده است، اما این نمیتواند توجیهی باشد به چنین انتخابی که به جز توهین به زنان آزاده ایرانی، توصیف دیگری برای آن نمی توان یافت.
وجود غیرقابل انکار هزاران زن که پا به پای همکاران مردشان در مراکز درمانی که در نبردی طاقتفرسا با پیامدهای ویروس کرونا، تا حد تقدیم جانهای عزیزشان نیز از پای ننشستند، گواه و تأکیدی است بر اهمیت این حضور در اجتماع و نقش کلیدی زنان در مواجهه با پدیدههایی که سلامت و تندرستی مردم کشور را مورد تهاجم قرار میدهند.
هرچند در سراسر جهان تلاش های بی وقفه از جانب نیروهای مترقی در جهت پایان دادن به این پدیده ضد انسانی صورت می گیرد، اما هنوز هم در اغلب کشورها اشکال گوناگون خشونت علیه زنان اعمال می شود و هنوز هم آمار تعداد زنانی که علیه آنان خشونت جسمی، جنسی و یا روانی اعمال می شود رقمی است بسیار وحشتناک و تکان دهنده
اینگونه "احساس مصونیت" نسبت به واکنش جامعه و قوانین جاری، ناشی از چند عامل است که مهمترین آنها عاملی است که ریشه در سنن و نگرش جامعه به زنان دارد، که متعاقب آن "هنجار سازی" ها و تصویب قوانین ارتجاعی مردسالار، صورت می گیرند و موجب ایجاد هراس و تزلزل در اراده زنان مورد تجاوز قرارگرفته، و در پیگیرد و به مجازات رساندن شخص متجاوز می شوند.
رضا خندان در رابطه با اظهارات قاضی"مقیسه" میگوید: نه در پرونده گذشته و نه در پرونده اخیر نسرین ستوده اتهام «توهین به رهبری» وجود نداشته و آنچه قاضی مقیسه میگوید، واقعیت ندارد. صدور حکم تازۀ نسرین ستوده در حالی صورت گرفته است که تنها چند روز از به ریاست قوۀ قضائیه رسیدن ابراهیم رئیسی عضو تیم چهارنفرۀ مرگ در سال 67 میگذرد.
دستگیری خیل عظیمی از زنان آزاده و دختران کم سن و سال کشورمان، نشان می دهد که جمهوری اسلامی نه تنها نمی خواهد به خواست آنان پاسخ دهند، بلکه مصمم است که هر حرکت آزادی خواهانه و حق طلبانهای را سرکوب کند.
برخلاف خواست و تمایل حکومتگران که به اشکال گوناگون به اعمال خشونت علیه زنان دستزدهاند، زنان کشور ما در طی چهار دهۀ گذشته نشان دادهاند که برای رسیدن به حقوق اولیه خود از پیگیرترین اقشار جامعهاند.
خانم بختیارنژاد علاوه بر انتشار مقالات متعدد، سه کتاب زنان خودسوخته (گزارشی از خودسوزی زنان در ایران)، موانع درون ساختاری "ان جی او" ها در ایران و فاجعه خاموش (قتلهای ناموسی) را در ارتباط با مسائل زنان در ایران منتشر کرد.
نجمه واحدی، هدی عمید و رضوانه محمدی هر سه با روشهای مسالمتآمیز در حیطه «برابری حقوق زن و مرد» و «ترویج برابری جنسیتی» فعال بودند. هر سه آنها چند روز پیش از برگزاری کارگاه آموزشی «شروط ضمن عقد» با موضوع «برابری زن و مرد در مورد ازدواج»، در منازل خود، از سوی سپاه پاسداران بازداشت شدهاند.
خانم ستوده پیش از این، به « اقدام علیه امنیت ملی»، « تبلیغ علیه نظام» و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر متهم شده و زندانی گردیده بود. وی در تاریخ سی ام مرداد ماه امسال با انتشار نامه ای اعلام کرده بود، از آنجا که از حق انتخاب آزادانۀ وکیل برخوردار نیست، از ارائۀ هرگونه دفاعیه ای اجتناب خواهد کرد.