گزارش

یکشنبه ۱۸ ژانویه ساعت ۱۳ ده ها تن  از ایرانیان آزادی  خواه مالمو در اعتراض به کشتار و مجروح کردن معترضان ، دستگیری هزاران نفر و قطع اینترنت  توسط جمهوری اسلامی، تظاهرات کردند و همبستگی خودرا باجنبش آزادی خواهانه و دمکراتیک مردم ایران ابراز نمودند.

در این تظاهرات چند هزار نفر شرکت داشتند. ترکیب جمعیت متنوع و از أحزاب دموکراتیک و چپ بود. فرانسویان به شکل گسترده ای از احزاب سیاسی تا نهادهای دموکراتیک چپ و آزادیخواه برای همبستگی با مردم ایران در این تظاهرات شرکت کرده بودند. پس از سخنرانی های نماینده انجمن آزادی برای ایران، آیلا نویدی، نماینده انجمن روژا، سمیه، نماینده عدالت برای ایران، شیرین اردکانی و یکی از جوانان رندانی در جمهوری اسلامی که به تازگی به خارج از کشور آمده است: لیلا حسین زاده، راه پیمائی به مقصد میدان ایتالیا که بیش از دو کیلومتر بود آغاز شد. 

روز چهارشنبه ۱۴ ژانویه به‌دعوت گروه «بلندگو» و گروه «زن، زندگی، آزادی» گردهمایی و راهپیمایی در پشتیبانی و همبستگی با خیزش انقلابی مردم ایران در برلين برگزارشد. در این گردهمایی بیش از ۱۵۰۰ نفر شرکت داشتند. شرکت کنندگان اکثرا جوان بودند.

روزشنبه، ۲۰ دی ماه ۱۴۰۴( ۱۰ ژانویه)  جمعی از ایرانیان مقیم مالمو سوئد در حمایت از مبارزات مردم ایران برای برانداختن جمهوری اسلامی ایران و برقراری آزادی و دمکراسی تجمع کردند .

ده روز از آغاز اعتراضات مردمی در تهران و اقصی نقاط کشور می‌گذرد. در این ده روز حکومت با بازداشت و شلیک به معترضان تلاش کرده‌است که جلوی اعتراضات مردم و گسترش دامنه‌ی آن را بگیرد. ماموران جمهوری اسلامی، و علیرغم مقاومت پزشکان و پرسنل درمانی با یورش به بیمارستان‌ها به شناساسی و بازداشت زحمی‌ها پرداخته‌اند

این تظاهرات یکی از تجربه های حضور سازمان‌یافته رفقای حزب چپ ایران-فرانسه بود که با استقبال مثبت همراه شد. برخی فرانسوی‌ها با دیدن پلاکاردهای  حزب، ضمن ابراز همبستگی، جویای اوضاع ایران می‌شدند. دیدارها و ابراز همبستگی با دوستان مراکشی و دیگر فعالان نیز انجام شد. رفقای حزب چپ ایران، با  برخی از دوستان ایرانی  بلندنظر خارج از حزب، که به تظاهرات بزرگ پاریس آمده بوند،  همراهی کردند  و در صف واحدی در تظاهرات شرکت ورزیدند.

تشدید هم‌زمان گروگان‌گیری اتباع خارجی، اعدام‌های سیاسی و بی‌توجهی عامدانه به حفظ جان زندانیان، تصویری روشن از منطق حکومت جمهوری اسلامی ارائه می‌دهد: سرکوب و هراس افکنی. این اقدامات ابزار ارعاب مخالفان سیاسی ونشانه‌ی بحران مشروعیت حکومت و ناتوانی آن در مواجه با بحران های داخلی و وامانده از اداره کشور و‌حتی دفاع از آن در مقابل تجاوز خارجی است.

در روز شنبه ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۵ از ساعت ۱۴-۱۶ به دعوت کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران ، در دانمارک ، جمعی از ایرانیان مقیم کپنهاگ به مناسبت سالگرد انقلاب زن زندگی آزادی و بزرگداشت نماد آن ژینا مهسا امینی و همهٔ جانباختگان آزادی و برابری، و در دفاع از زندانیان سیاسی در ایران و لغو شکنجه و مجازات اعدام ، گرد هم آمدند و در تظاهرات ایستاده مقابل لانه جاسوسی رژیم اسلامی ایران در کپنهاگ شرکت جستند.

شرکت کننده گان در گردهم آئی برلین با در دست داشتن پوسترهائی در حمایت از آزادی زندانیان، حمایت ازتداوم کارزار زندانیان که وارد هشتاد و ششمین هفته خود شد، نه به اعدام و نه به جمهوری اسلامی ایران ، دریادمان سومین سالگرد جنبش مهسا که با کشته شده جوانان زیادی خونی دوباره به جنبش عملا موجود مردم در ایران به خصوص در آزادی پوشش تزریق کرد و .........را به نمایش گذاشتند

در آستانه سومین سالگرد جنبش زن زندگی آزادی نهاد همگرایی جمهوری خواهان ایران استکهلم و ائتلاف همگامی برای جمهوری سکولار دموکرات در ایران سمیناری زیر نام "جنبش مهسا"، و موقعیت حکومت جمهوری اسلامی و اپوزسیون جمهوری خواه» در روز یکشنبه  ۱۴ سپتامبر با حضور جمعی از اساتید دانشگاهی، فعالان جنبش زنان و نمایندگانی از پارلمان سوئد  با حضور جمعی از هموطنان مقیم استکهلم و با حضور خبر نگاران برگزار شد.

امسال حضور جوانان و نوجوانان در جشن بسیار چشمگیر بود. این سطح از مشارکت نشانگر جامعه‌ای پویا و پرجنب‌وجوش در فرانسه و نیز ظهور نسلی تازه است که به شیوه خود در پی دوستی، همبستگی و مبارزه برای خواسته‌های مردمی است. گفت‌وگوهای پرشور جوانان در طول سه روز جشن پیرامون موضوعاتی چون مسائل اجتماعی و سیاسی، حفاظت از محیط زیست، هنر، آزادی مطبوعات و رسانه‌ها، مقابله با نسل‌کشی در فلسطین، حمایت از جنبش زنان ایران و تأیید سخنرانان با ابراز احساسات زیاد در این عرصه‌ها، جلوه‌ای روشن از موجی بود که از عمق جامعه برخاسته است.

آنها در این نامه کوتاهی و بی‌عملی اتحادیه اروپا در قبال آنچه در نوار غزه و دیگر سرزمین‌های اشغالی فلسطین می‌گذرد را مورد انتقاد قرار دادند و تاکید کردند اسرائیل از گرسنگی دادن در غزه به عنوان ابزار جنگی استفاده می‌کند و بیش از ۶ هزار کامیون حامل کمک از ورود به نوار غزه منع شده‌اند.
سران فراکسیون‌های یاد شده در این نامه تأکید کردند وضعیت در غزه دیگر یک وضعیت اضطراری عادی نیست و شواهد روشنی بر وقوع نسل‌کشی وجود دارد

بابت افت فشار آب در بعضی مناطق، از مردم عذرخواهی می‌کنم؛ آب نیست و چاره‌ای جز این نداریم.» این عذرخواهی عباس علی‌آبادی، وزیر نیرو است.
علی‌آبادی حالا بابت قطعی آب از مردم عذرخواهی می‌کند. این بدان معناست که تاوان بی‌تدبیری دولت‌های پیشین و دولت کنونی در حوزه آب را باید مردم بپردازند و حالا باید قطعی آب را در کنار قطعی برق (که به آن عادت کرده‌اند) تحمل کنند. وزیر نیرو در حالی از قطعی آب عذرخواهی می‌کند که پیش از این (21 تیر) شرکت آبفا قطعی را تنها یک ادعا دانسته و آن را تکذیب کرده بود.

مگر می‌شد خانم دکتر مکارم را با دست آبی‌بند پوش رها کرد و فرار نمود؟
مگر می‌شد دکتر احمد واحدی را با چهره‌ای زخمی و پای لنگان رها کرد و فرار نمود؟
مگر می‌شد جسد زندانبان (امید) را با پای قطع‌شده و بی‌جان و صورت نیمه‌سوخته رها کرد و فرار نمود؟
بعد از دقایقی از کمک به تعدادی از زخمی‌ها و نجات مصدومان و بیرون آوردن اجساد، نیروهای امنیتی که سراسیمه خود را به محوطه‌ی بین بهداری اوین و بند ۴ رسانده بودند تا مثلاً مانع از فرار زندانیان شوند، اسلحه را روی زندانیان گرفتند و ما را به سمت بند بی‌در و پیکر بند ۴ هدایت کردند

ظلمی که این روزها بر افغانستانی‌ها و اقلیت‌‌های بی‌صدای دیگر روا داشته می‌شود، بیش از هر چیز نابودگر ارزش‌های مورد اتکای ما یعنی انسان‌دوستی، عدالت‌خواهی و آزادی است. بیایید نسبت به عادی‌سازی این ظلم بی‌تفاوت نباشیم و رنج زندگی را بر انسانی‌هایی که ایران را وطن خود می‌دانند، افزون نکنیم

وقتی شهروندی به‌سبب احساس بیگانگی، طردشدگی، بی‌پناهی، یا بی‌عدالتی و ... بین خود و وطنش فاصله می‌اندازد و بیگانه را در ذهن خود پاک می‌کند، دیگرانی، این فاصله‌ها را با پیام، پول، یا امیدهایی که ایجاد می کنند پُر می‌کنند.با این ماجرا نباید فقط از مسیر امنیتی مواجه شد. آنچه رخ داده، پیش از یک نفوذ اطلاعاتی، نوعی فروپاشی پنهان اعتماد ملی است و این نوع فروپاشی، با سامانه‌های موشکی یا دیوارهای مجازی درمان نمی‌شود.

بعد از حمله به زندان اوین، زندانیان بند چهار، بند هشت و بند زنان، با فشار و تهدید و رفتارهای غیرانسانی به زندان تهران بزرگ و زندان قرچک منتقل شده‌اند. شرایط اسفناک این دو زندان و بویژه بندهایی که این زندانیان سیاسی در آن نگهداری می‌شوند که از حداقل‌های امکانات بهداشتی و درمانی هم بی‌بهره است، نگرانی‌های عمیقی را بوجود آورده است، بویژه که تعدادی از این زندانیان همچون ابوالفصل_قدیانی، راحله_راحمی_پور و تعدادی دیگر سالمند، بیمار و نیازمند مراقبت‌های ویژه هستند

عبدالکریم لاهیجی، رئیس افتحاری "فدراسیون جهانی جامعه های حقوق بشر" و از موسسان "جمعیت ایرانی دفاع از حقوق بشر"، اولین سخنران تظاهرات است. در صدا و صورت او تاثر و خشم مشهود است. این تظاهرات، پنجشنبه 19 ژوئن 2025 در میدان پانتئون پاریس برگزار شد علیه جنگی که با تجاوز اسرائیل به ایران آغاز شده است. دعوت کنندگان اولیه به این فراخوان، شش انجمن مدنی و حقوق بشری در پاریس بودند. این گزارش، مکمل گزارش قبلی از همین تظاهرات، منتشره در "به پیش!" است.

سخنرانان با تمجید و پشتیبانی مجدد از جنبش زن زندگی آزادی و زنان ایرانی و دفاع از آزادی های سیاسی و اجتماعی در ایران ، رژیم مذهبی ایران و سران آن را به‌دلیل سرکوب مردم و دخالت‌های منطقه‌ای و استفاده از نیروهای نیابتی مورد انتقاد شدید قرار دادند.

نه نیروی متجاوز خارجی و نه نیروی سرکوبگر داخلی، هیچ یک حق ندارند عاملیت و اراده‌ی مردم را در تعیین سرنوشت خویش غصب کنند. حق هر ملتی است که مقابل تجاوز به خاک خود بایستد، همانگونه که حق هر ملتی است که در برابر حاکمیت آزادی‌کش سر تسلیم فرود نیاورد

یکی از ساکنان تهران در گفت‌وگو با لومانیته می‌گوید:
«احساس می‌کنیم زلزله آمده. هر شب با ترس می‌خوابیم و نمی‌دانیم فردا زنده خواهیم بود یا نه. مردم عصبانی‌اند، اما نه وحشت‌زده. کسی به سمت ذخیره‌سازی غذا نرفته. امید داریم این کابوس کوتاه باشد

نبرد مافیای دارو بر سر تجارت پرسود دارو
وضعیت بحرانی دارو و ضایعات ناشی از کمبود و افزایش سرسام آور و وقفە ناپذیر قیمت آن بر کمتر کسی در ایران پوشیدە است. ای بسا چە جانهایی از این رهگذر از دست رفتە است بدون اینکە سروصدای آن را کسی درآوردە باشد و صدها هزار بیمار در اثر بحران و گرانی این تجارت پرسود کە هم جان می دهد و هم جان می گیرد بە علت نداشتن بنیە مالی دچار درد و رنج مداوم شدەاند. مطالعە گزارشی کە در این خصوص در روزنامە جهان صنعت منتشر شدە، بخشی ازماجرای تسلط مافیای حاکم بر تجارت و تولید دارو و رقابتهایی را

در پرتو این واقعیات، ما اعضای این کارزار، ضمن ابراز نگرانی عمیق از تداوم و گسترش احکام ظالمانه اعدام در ایران، خواهان توقف فوری صدور و اجرای این احکام هستیم و از همه وجدان‌های بیدار می‌خواهیم که به هر شکل ممکن، در جهت مقابله با آن، اقدامات عملی به‌کار گیرند و به کارزار «نه به اعدام» بپیوندند.