می 2019

در این شماره میخوانید: 

- راە نجات تامین اجتماعی این نیست کە شما می روید!
- بیم و امید در زمانۀ اتوماسیون انبوه: مباحثه در آیندۀ کار- بخش پنجم
- اقدامات مشترک عاجل برای آزادی زندانیان هفت تپه را سازمان دهیم!
- جنبش کارگری و مبارزه برای دموکراسی در نیجریه- بخش اول
- یاد کریم کفاش کارگر مبارز گرامی باد!
- برگ هایی از تاریخ جنبش سندیکایی ایران – ١٤
- تهدید فعالان کارگری به خودداری از اطلاع‌رسانی و جلوگیری از آزادی با قرار وثیقه

مخاطب فریاد «نه به جنگ و نه به تحریم» تنها اقتدارگرایان خارجی نیستند! ما به حاکمان داخلی نیز هشدار می‌دهیم که شما هم حق ندارید با زندگی و زیست هرروزه‌ی مردم قمار کنید! حق ندارید مصالح عمومی مردم را به پای سیاست‌های پرمخاطره قربانی کنید! چه زمانی و با چه سازوکارهایی این سیاست‌های خود را به رای عمومی مردم گذاشته‌اید؟

سوسیالیسم امروز، به هیچ وجه نمی‌‌تواند کاملا مشابه سوسیالیسمی‌‌ باشد که مارکس، روزا لوگزامبورگ، گرامشی و لنین ‌‌می‌‌گفتند و ترسیم ‌‌می‌‌کردند. سوسیالیسم امروز، در عین حال که جوهره آرمانی بنیانگذاران آن را در خود حمل ‌‌می‌‌کند، ویژگی‌های ارزشی قرن بیست و یکم را در خود آبستن خواهد بود.

گرچه عوامل بازدارنده برای جلوگیری از درگیری نظامی بین دو کشور در روزهای گذشته در حال تقویت است و علاوه بر افزایش مخالفت ها در کنگره امریکا، اتحادیه اروپا و در بین افکار عمومی جهان و اعلام آمادگی برای میانجی گری، حکومت های ایران و آمریکا اقداماتی برای مدیریت تنش ها انجام داده اند، اما هنوز تضمینی بر ایجاد بازدارندگی در برابر خطر شکل گیری جنگ مشاهده نمی شود و شرایط کماکان بحرانی است.

کائوتسکی ضمن حفظ باورهای بنیانی مارکسیستی، در مورد شیوه‌ی دست‌یابی به هدف نهایی، به شکل انقلابی یا به شکل دموکراتیک تردید‌هایی داشت. سعی او بر آن بود که بین دیدگاه انقلابی مارکس و فعالیت‌های قانونی و پارلمانی حزب نوعی آشتی برقرار کند. این امر را از زمان تدوین برنامه‌ی ارفورت در ۱۸۹۱، که انگلس به آن سخت ایراد گرفته بود، می‌توان مشاهده کرد.

 سند سیاسی در جاهایی از خود و به شکل مخالفت با دخالت قدرت‌ها در امور ملت‌ها و از جمله مردم ایران و مخصوصاً به شکل نظامی ابراز نظر کرده و از شکل‌گیری جهان و منطقه ای بدور از زورگویی، خاورمیانه‌ای عاری از زورگویی‌های اسرائیل علیه فلسطینی‌ها و نیز رها یافته از تاخت و تاز انواع بنیادگرایی‌ها، سخن گفته است.

در میان وکلای ایرانی خانم نسرین ستوده دومین وکیل مبارزی است که این جایزه بین‌المللی به او تعلق می گیرد. در سال ۲۰۰۲ خانم مهرانگیز کار بدلیل مبارزات و فعالیت هایی که در چارچوب حقوق بشر و دفاع از حقوق زنان در ایران انجام داد توسط هیات داوران این ارگان بین‌المللی انتخاب شد و به عنوان اولین وکیل مبارز ایرانی«جایزه بین‌المللی حقوق بشر لودویک تراریو» را دریافت کرد.