ژوئیه 2020

کنار هم گذاشتن این دو خبر، موجب می‌شود تا به همان تصویر ابتدای مطلب برگردیم. تصویری اغراق‌آمیز از تضاد میان دو قطب جامعه. اما تاریخ نشان می‌دهد آن تصویر ماندنی نیست. اساساً سرمایه‌داری طرز صورت‌بندی خود را عوض کرد، چرا که در صورت‌بندی پیشین قادر به تداوم حیات نبود. حد فاصل این دو خبر، اخبار رشد کمی و کیفی اعتراضات کارگری است که به زودی وضعیت را تغییر خواهد داد. هرچند حکومت مستقر از نظر اقتصادی و اجتماعی مرتجع و اهل عقب‌گرد است، شیوه‌های مبارزاتی رو به آینده دارند و نظم ارتجاعی موجود چندان به تداوم طولانی وضعیت نخواهد شد.

وقتی دولت بجای ساختن مسکن اجتماعی و کمک بە تعاونی های مسکن از انبوە سازان تاجر و دلال پیشە کە اکثرا از ایل و تبار خودشان هستند حمایت می کند و تعاونی های مسکن را عملا با ندادن امکانات نابود نمودە. وقتی امکانات کشور بطور غیرعادلانە در اختیار کلان شهرها قرار می گیرند، زمانی کە دستمزدها را زیر خط فقر میبرنند و میلیونها بیکار خلق می کنند و توزیع درآمدها بە شدت ناعادلانە است، پیداست کە چنین بحران های هم بوجود بیایند.

مناطق آزاد بیشتر اما به فقر ساختاری از طریق اشتغال موقت و فصلی می انجامند که در سطوح زیرین اقتصاد روستایی قرار دارند. بسیار نازلتر از راه حل شبیه به رژیم هژمونی گزینشی یا هر پروژه هژمونیک دیگر مملو از تنشهائی است که از ورای مرزها به سمت داخل فوران می کند.

این تصویر را با نقش حوالۀ پول توسط کارگران [برای خانواده شان] باید تکمیل کرد. در سال 2018 کارگران مهاجر در سراسر جهان بالغ بر 482 میلیارد دلار برای خانواده شان در کشورهای کم درآمد و میان درآمد حواله کردند. میزان حواله ها به السالوادور 10 برابر تمام صادرات پوشاک این کشور بود.

تهیە طرح طبقە بندی برای کارگران نفت، جزئی از اصلاحات کوچکی است کە در اثر فشار اعتراضات کارگران پذیرفتە شدە و مدیران شرکت نفت برای تن ندادن بە مطالبە مهمتر کارگران کە لغو کار پیمانی است در نظر گرفتەاند. با این همە این عقب نشینی ها نشان می دهند کە اعتراضات نتیجە می دهند و راە احقاق حقوق ادامە اعتراضات بیشتر و سازمان یافتە تر است. کارگران اگر اعتراض نکنند روز بە روز وضع شان بدتر خواهد شد. این واقعیتی است کە خود آنها اینک بهتر از هر کسی آن را هم تشخیص می دهند و هم دارند بر مبنای آن عمل می کنند.

ادامە اعتصاب کارگران هفت تپە، اعتصاب کارگران بوتان، اعتصاب کارگران هپکو، اعتصاب کارگران فولاد در خرمشهر، تجمع دوبارە کارگران شهرداری در کوت عبدالله ، اعتراض کارگران شهرداری تبریز بە شرکتهای پیمانکاری، گسترش نگران کنندە کوبید ١٩ در میان کادر درمانی کشور، اعتراض نمادین رانندگان شرکت واحد بە پرداخت نشدن دستمزد، اعتراض رانندگان شرکت مخابرات کردستان، ادامە بلاتکلفی مزدی کارگران و بازنشستگان تامین اجتماعی، مهمترین رویدادهای کارگری گزارش شدە هفتە بودند.

اما داستان فرستادن دانشجویان بعدی، بخصوص آن ها که با دیپلم از ایران خارج شده بودند به این آسانی نبود. البته نه این که مشکل از طرف مهماندارانمان باشد؛نه! مشکل درون خود ما بود. مشکلی که هنوز بعد گذشت سی و اندی سال که اکثر فرزندانمان در غرب بدانشگاه رفته و فارغ التحصیل شده اند، وقتی بخاطر می آورم، بی اختیار ذهنم شروع به آنالیز می کند و به دنبال چرائی آن می گردد.

علل افزایش اعتراضات کارگری به رغم وضعیت کرونایی

صادق کار عضو شورای مرکزی و مسئول گروه کار کارگری خزب چپ ایران(فدائیان خلق)
در اتاق تلگرامی "اتحاد چپ"پاسخ داد

امروز که این خاطره را می نویسم اندوهی سخت قلبم وبغضی گران گلویم را می فشارد و من را به فضای آن روز دانشگاه و به یارانی پیوند می دهد که بسیاری از آنان دیر گاهی است، در سحر گاهی خونین در خاک غلطیدند؛ سحرگاهی که خورشید از بدن های مشبکشان طلوع کرد. یک همیاری بی سابقه!