نوامبر 2020

 شکاف جامعه آمریکا و تداوم شکاف عصر جنگ های داخلی و نگاهی به سیستم انتخابات کهنه شده و غیر دمکراتیک الکترال هم همچون میراثی از دوران برده داری و سیطره سفید ها نشانگر کدامین بحران ها در دمکراسی آمریکا هستند که نیازمند راه حل های نوین هستند؟

فایل صوتی جلسه پرسش و پاسخ تلگرامی. جمعه ۲۳ آبان ۹۹ – ساعت ۹ شب به وقت ایران

سخنران: مهدی ابراهیم زاده – مسئول روابط بین الملل حزب چپ ایران (فدائیان خلق)

ما برآنیم که قطع جنگ و التزام ارمنستان به تخلیه سرزمین‌های اشغالی آذربایجان، مردم دو کشور و کشورهای همجوار را در عین حال از خطر تبدیل منطقه به کانون مداخلات و زورآزمایی‌های بیشتر قدرتهای خارجی و تشنجات مداوم رهانیده و می‌تواند و ضرورت دارد که راه دوستی و همکاری‌های سازنده و سودمند میان دو ملت آذربایجانی و ارمنی را بگشاید. اگرچه بر پایه تجارب تلخ تاکنونی و وجود نیروهای افراطی در دو طرف، ما هنوز هم به قطع این جنگ با امیدی توام با نگرانی می‌نگریم.

خیزش آبان ماه حرکتی بود که در آن تهی دستان و حاشیه نشینان نقش اصلی را داشتند. این نیروها نه صاحب رسانه ای هستند ونه سازمانیابی از پیش تعیین شده داشتند.این نیروها به همراه جوانانی که از بسیاری از کمترین حقوق و امکانات محروم اند، در خیابان ها همدیگر را بازیافته و با گره زدن اعتراض های خود به یکدیگر تلاش می کردند تا صدای خودر را به گوش مردم ایران و جهان برسانند.

وقتی که می گویند:
دیوارهای بلندِ قطور را فرو ریخته و زندانها را برچیده اند؛
و زندانبانان و بازجوها
کارمندانِ موزه شده اند؛
یکی از رؤیاهایم را به یاد می آوردم؛
اما صبح که از خواب بیدار می شوم،
همه ی شادیهایم را از یاد می برم

شکل گیری جنبشها، خیزشها و گسترش اعتصابات و اعتراضات مردمی طی سالهای اخیر و رشد مداوم آنها نشان می دهد کە عامل نیرومند مردمی داخلی برای نجات کشور و مردم از شر حکومت فقها وجود دارد. بنا بر این بهترین گزینە برای مردم کشور ما نە امید بستن بە دخالت عامل بیگانە، نە التماس و درخواست از حکومت برای اصلاح خودش، بلکە حمایت از تحرکات داخلی تحول خواهانە است. دقت کنیم کە توهم پراکنی در مورد بایدن جهت مبارزات اجتماعی مردم را بە بیراهە نکشاندا

شرکتهای "اقتصاد فرفره" این تصور از خودمدیری و تنوع را حفظ و تقویت می کنند که گویا کارگران به اختیار خودشان وظایف متنوعی را انتخاب می کنند و برنامۀ کارشان را به دلخواه خودشان تنظیم می کنند. انگار که این کارگران، به جای کار به دستور شرکتهائی بی چهره، دارند با و برای رفقایشان کار می کنند.

اینها فقط نمونه هائی از مطالعات در این مورد است که نماینده ای از کل است. آنچه آن ها را به عنوان نقدهای چپ از دگرگونی زمان و فضا مشخص می کند این است که برای درک این پدیده به نوعی تحلیل کلاسیک از ماتریالیسم تاریخی نگاه می کنند. اما آنها به همان تجزیه و تحلیل به عنوان حاوی راه حلی پیشرو، یا آزادیخواهانه برای اثرات منفی آن نگاه می کنند. به عبارت دیگر، تحول فضا-زمان هنوز بر روی یک پیوستار تثبیت شده تنظیم شده است که دیالتیک بر اساس آن آشکار می شود

با این اوصاف همە سالە تشکل های کارگری وابستە بە حکومت از کارگران دعوت می کنند سالگرد تصویب قانون کاری را کە محدود نکات مثبت آن توسط صاحبان قدرت و ثروت از بین رفتە جشن بگیرند! دفاع از چنین قانون کاری در واقع دفاع از کسانی است کە این قانون را بە وسیلەای در دست استثارگران برای استثمار بی حد و مرز وسرکوب حقوق کارگران تبدیل کردەاند. آری، کارگران قانون کار متفاوتی می خواهند کە حقوق آنها را بطور واقعی تضمین کند.