سپتامبر 2021

در تحلیل ما از مناسبات موجود و در واکاوی کارنامه اپوزیسیون باید میان «اثبات هستی» و «اعلام چیستی» تفاوت نهاد؛ اپوزیسیون در اثبات اینکه «ما هستیم» از راه برگزاری آکسیون و تبلیغات تاحدی موفق و ایجابی عمل نموده است ولی در اثبات اینکه «ما چه هستیم» تنها سلبی و ناموفق عمل نموده است و گزاره‌های ایجابیِ چندانی ارائه ننموده است به‌گونه‌ای که در فضای کنونی، چپ‌ستیزی و گلاویزشدن با چنددهه تاریخ پرفرازونشیبِ مبارزات مسلحانه و مسالمت‌آمیز چپ‌گرایان ایرانی به‌عنوان شاخصه‌ای ذاتی برای اثبات لیبرال بودن به‌کار گرفته می‌شود

آیا موتور کوچک ما به تدریج توده‌ها را به قیام کشاند و آنان به ندای پیشاهنگ مسلح خود پاسخ دادند؟ یا توده‌های شهری که به تصور این رفقا «تجربه انقلاب بورژوائی را هم دور زده و از آن عبور کرده بودند» بدنبال بنیادگرائی شیعی و ولایت فقیه رفتند؟ و آیا جامعه‌ای که به قول این رفقا شرایط عینی انقلاب در آن وجود داشت، همین جامعه‌ای بود که با رأی بالای ۹٥درصد به دنبال جمهوری اسلامی و ولایت فقیه افتاد؟

تشکیل و مدیریت کمون پاریس طی بیش از هفتاد روز عمر آن تجربه بزرگی برای جنبش کارگری محسوب میگردید. در عین حال کشتار و قتل عام بیش از بیست هزار کمونارد در پاریس، از یک طرف میزان شدت و وسعت وحشیگری و جنایت و بربریت صاحبان قدرت و سرمایه را به نمایش گذاشت، از طرف دیگر برای آنارشیستها هم ثابت کرد، که حتی اگر آنها هم تلاش نمایند تا فقط از طرق مسالمت آمیز، مانند به راه اندختن اعتصابات، مبارزات خویش را به پیش برند، باز هم آنها با چنین میزان از وحشیگری و خشونت از طرف قدرتمداران حاکمه روبرو خواهند شد.

 زمانی کە پای قانون کار در میان باشد، خواهان نابودی آن هستند و خودشان حتی زودتر از مجلس و دولت برای از میان برداشتن آن دست بکار شدەاند و بی قانونی را در موسسات شان برقرار کردەاند. دستمزدها را کاهش می دهند، بە کارگر اجازە تشکیل سندیکا نمی دهند، از کارگر قرارداد سفید امضا می گیرند، حق بیمە و دستمزد کارگر را نمی دهند... اینها کدام یک قانونی هستند؟ سرمایە دار آزاد باشد تا هر جور کە خواست با کارگر رفتار کند، سندیکا و اتحادیە و فدراسیون برای خودش داشتە باشد، بدون ترس از دستگیری و زندان حرف اش را بە کرسی بنشاند، کالاها و اجناس خود را بە هر قیمتی کە خواست بفروشد

جنبش تعاونی اکیداً تعریف شده است و در ارتباط بسیار تنگی با اشکال دموکراتیک حاکمیت نسبت به اعضا قرار دارد. تعاونی فقط گروهی ساده از افراد نیست که در فعالیتهای اقتصادی خاصی همکاری می کنند. همکاری از این دست می تواند تحت اجبار حاکمیت نیز انجام شود؛ از برده داری تا سرواژ گرفته تا گروه های تحت حمایت دولت، مثلاً در چین، اتحاد جماهیر شوروی و کوبا. کار دستمزدی در یک جامعۀ دموکراتیک نیز نیازمند همکاری بین آکتورهای اقتصادی است. اما یک تعاونی به بسیارها بیشتر از همکاری نیازمند است، حتی زمانی که این همکاری به نحوی آزادانه و داوطلبانه تحقق یافته باشد.

کارگران و مزدبگیران می دانند کە در چنین حکومت ستمگری برای گرفتن حق و حقوق شان باید بە خود و مبارزات شان متکی باشند. وجود فزایندە این همە اعتراض و اعتصاب بە رغم همە ی بگیر و ببندها و اخراج ها موید شناخت و ماهیت طبقاتی رژیم و تشخیص درست جهتی است کە زحمتکشان برای رسیدن بە خواستە هایشان و مبارزە با ستمگری و استبداد رژیم در پیش گرفتەاند. کارگران می دانند کە حتی صرف تصویب قوانین نیز اگر چە حائز اهمیت است، اما تازمانی کە کارگران نتوانستە باشند بطور وسیع خودشان را در اتحادیە های کارگری و احزاب مدافع حقوق خودشان متشکل و متحد نمایند،

دامنە اعتراضات کارگری در این هفتە وسیعتر و متنوع تر از چند هفتە گذشتە شد. از کارگران شهرداری چند شهر مختلف گرفتە تا معلمان، کارگران معدن، پتروشیمی و شرکتهای نفتی در این هفتە اعتراضات متعددی برگزار کردند. برسی مطالبات، شعارهای معترضین و طولانی تر شدن زمان اعتصابات حاکی از رادیکالتر شدن اعتراضات دارند. نکتە قابل توجە دیگر شرکت بلا استثنای عموم کارگران موسسات در اعتصابات و تجمع بر خلاف گذشتە است کە معمولا عدەای از کارگران موسسات مختلف در اعتصابات شرکت نمی کردند.

برکشیدن کابینه‌ی رئیسی که رئیس آن از مجریان و تصمیم گیرندگان اصلی کشتار هزاران زندانی سیاسی در سال ۶۷ است و در طول چهل و سه سال گذشته جزو دستگاه قضائی جنایتکار حکومت بوده‌، که احکام مرگ صادر می‌کرده‌است، دهن کجی به مردم داغدیده‌ی کشور و در نفس خود، اقدامی جنایتکارانه است. در عین حال،‌ کابینه‌ی رئیسی با تمام هزینه‌ای که خامنه‌ای و اطرافیان او خرج چیدمان آن کرده‌اند، آئینه‌ی کامل درماندگی کل رژیم و قبل از همه ورشکستگی خود خامنه‌ای است