رفتن به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۹ مارس ۲۰۲۶
پنج‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۴

ژانویه 2022

فایل صوتی جلسه پرسش و پاسخ تلگرامی این جمعه اول بهمن ۱۴۰۰ - ساعت ۹ به وقت ایران- ۱۸:۳۰ به وقت اروپا
میهمان: رفیق دنیز ایشچی ، فعال سیاسی چپ ، حسابدار رسمی
این جلسات هر جمعه ساعت ۹ شب به وقت ایران در کانال تریبون سرزمین من گروههای مختلف تلگرامی از جمله گروه به یاد رفیق رئیس دانا، برای اتحاد عدالتخواهان برگزار میشود. و لینک:

https://t.me/+XoZejA_SmGcwYjd
ما انتظار نداریم که اول مردم رژیم را سرنگون کنند و بعد ما وارد صحنه شویم. این نحوه برخورد به نگاه نیروهای اپوزیسیون ایران که با خشن ترین نوع سرکوب از فعالیت در داخل کشور محروم شده‌اند، ساده کردن مسئله است. ما خود را چیزی جدا از مبارزاتی که مردم ایران طی چهار دهه‌ی گذشته انجام داده اند و می دهند، نمی دانیم؛ فعالیت سیاسی در کشور ما همواره پر هزینه بوده و هست. ما این هزینه‌ها را داده‌ایم و الان هم می‌دهیم. ما مجبور به استقرار در خارج از کشور شده‌ایم.
 قصاص و تاثیر آن در جامعه 

سخنرانان :  شیرین عبادی  ، رضوان مقدم ، شهلا عبقری ، فرزانه دانشخواه ، پروین ملک ، پروانه حسینی ، تونیا ولی اوغلی ، مهناز قزلو نیره انصاری و حسین باقر زاده 
23 ژانویه یکشنبه ساعت 19:00 به وقت اروپای مرکزی
اما کسی نخواهد دید
مرگ آخرین گرسنه را
زیرا همزادند‌ غولهاو گرسنگان
بنگریم به ساعت هایمان
نبض مان را بگیریم
یانفس هایمان را بشماریم
تا چهره کندشتاب زمان
در قتل عام خاموش
جنایت است سکوت
میزان تراز تجاری ما بین ایران و پاکستان از دو سه میلیارد دلار در سال تجاوز نمیکند. این در شرایطی است که میزان صادرات ایران به پاکستان، بیش از دو برابر واردات از آن کشور می باشد. گرچه بر آورد میشود، تا با بسط تجارت تهاتری ما بین دو کشور، این میزان به موازات تجارت مرز نشینان پاکستانی- ایرانی، به میزان پنج میلیارد دلار در سال افزایش یابد. پتانسیل های مناسبات اقتصادی با بهروری متقابل برای هر دو کشور میتواند به مراتب بیشتر از اینها بوده باشد.
مطالب این شمارە جنگ کارگری:

مردم اگر نجنبند نان خالی را هم از سفرە هایشان می دزدند! - صادق کار
کار بی ثبات: قاعده یا استثنا در سرمایه داری؟بخش سوم - الویسا بتی
مصاف قلم و مدنیت با تفنگ و خشونت در اعتراض معلمان - صادق
گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە - جنگ کارگری
در بخش های پایانی برنامه سیامک یکی از پناهندگان ساکن بلژیک در متنی کوتاه سخنانش را چنین به پایان رساند: آقایان، خانم‌ها، ما حق داریم برای بکتاش سوگواری نماییم اما بکتاش نیاز به سوگواری ما ندارد. ما باید راه او را پی بگیریم. خصوصا ایرانیان خارج از کشور که در ممالک آزاد زندگی می‌کنند. نباید مردم ایران را فراموش کنیم. باید یک‌صدا، یک‌پارچه، انعکاس صدای مردمی باشیم که گروگان حکومت اسلامی(آخوندها) هستند.
دستگاه قضائی جمهوری اسلامی بعد از قتل بکتاش آبتین و انعکاس وسیع آن در جامعه و محکوم نمودن نقش حکومت در این قتل‌ها، مجبور به صدور بخشنامه‌ای در «تبیین حقوق بازداشت شدگان» شد. اما آن‌چه که طی ۴۲ سال در زندان‌های جمهوری اسلامی حاکم بوده، ناشی از کمبود بخشنامه نبوده و نیست، بلکه اراده‌ی حکومت برای حذف مخالفان به هر طریق ممکن بوده و هست. در ادامه‌ی همین روش هم، تهدید زندانیانی که مراسم یادبود برای بکتاش آبتین گرفته‌بودند و تلاش برای تبعید آن‌‌ها به زندان‌های دیگر، ادامه‌ همان رویه‌ی معمول قبل از صدور بخشنامه در زندان است.