آوریل 2026

دفاع واقعی از ایران، نه در نفی تهدید خارجی، بلکه در هم‌زمان دیدن هر دو سوی معادله است: هم خطرات بیرونی، و هم مسئولیت‌های درونی. هر رویکردی که یکی را به سود دیگری حذف کند—چه دفاع مطلق از بمباران و نادیده گرفتن تلفات انسانی و تبلیغ سقوط قریب‌الوقوع رژیم، و چه تقدیر از نظامیانی که سال‌ها سرکوب و کشتار مردم را بر عهده داشته‌اند و تطهیر چهره سفاک حکومت—در نهایت به تحریف واقعیت و تضعیف امکان یک آینده بهتر می‌انجامد.

او انسانی صمیمی، مهربان و بلندهمت بود؛ زنی که با وجود تحمل رنج‌های فراوان در مبارزه با دو رژیم شاه و جمهوری اسلامی، و با وجود از دست دادن شمار بسیاری از خواهران، برادران، یاران و اعضای خانواده‌اش، هرگز امید به فردایی انسانی‌تر را از دست نداد. روحیه‌ای استوار داشت و دلی سرشار از ایمان به آرمان‌های زیبای انسانی.

سیاست ‌هایی که جمهوری اسلامی به نام "امنیت" اجرا می‌‌کند، خود به تولید ناامنی می‌انجامد. ناامنی اقتصادی، اجتماعی و سیاسی. مصادره اموال و دارائی‌ها، در این معنا، بیش از آن‌ که بتواند ابزار تثبیت قدرت شود، وسیله شکنندگی بیشتر آن خواهد شد. بیش از آن‌‌که برای مجازات باشد، واکنش بزدلانه‌ای است از سر ترس.

تاریخ این چهل روز جنگ گواهی میدهد که در حین همین ادعاهای دیپلماتیک حملات وحشیانه ی اسرائیل و آمریکا به بیش از چهار هزار هدف زیرساختی از جمله پل ها و نیروگاه ها ادامه داشته است تا با گروگان گرفتن معیشت خلق زحمتکش آن ها را به تسلیم وادارند. در این میان من منافع رژیم جمهوری اسلامی را در یک زد و بند خائنانه و پنهانی میبینم که در آن حاکمیت برای بقای طبقه ی حاکم و حفظ بوروکراسی لرزان خود حاضر شده است تا در مذاکرات اسلام آباد بر سر منابع ملی معامله کند

-طوفان سراسری در راه ایران؛ سه روز پر حادثه در بیش از ۲۰ استان/ بارش‌ها در نیمی از کشور از شنبه تا سه‌شنبه
-هشدارها و ممنوعیت‌های ورود به مناطق حفاظت‌شده در فصل زادآوری حیات وحش
-شدت خشکسالی در ایران کاهش یافته
-بمباران پتروشیمی های ایران و تأسیسات نفتی می‌تواند سال‌ها خاک و آب را آلوده کند
-بررسی اثرات زیست‌محیطی و انسانی. حمله به مجتمع‌های پتروشیمی ماهشهر و انتشار گازهای سمی

حزب چپ ایران بر این باور است که آینده ایران باید بر پایه پلورالیسم، سکولاریسم، عدالت اجتماعی و احترام به تنوع ملی‌قومی، بنا شود. در این چارچوب، ضمن تاکید بر یکپارچگی سرزمینی کشور، تأمین حقوق برابر برای همه‌ شهروندان و رفع تبعیض‌های هویتی، ساختاری، زبانی، فرهنگی و اقتصادی را از بنیان‌های شکل دهنده ساختار سیاسی آتی کشور میداند. ما خواهان ایجاد سازوکارهایی هستیم که مشارکت واقعی و مؤثر همه گروه‌ها و هویتها را در اداره امور کشور تضمین کند.

کنگرۀ فوق العادۀ حزب چپ ایران در روزهای ۲۲ و ۲۳ فروردینماه ۱۴۰۵ (برابر ۱۱ و ۱۲ آوریل ۲۰۲۶) برگزار شد. این گردهمایی با هدف سیاستگذاری نسبت به اوضاع جدید کشور، که پس از سرکوب خونبار مردم در روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه سال گذشته توسط جمهوری اسلامی و متعاقب آن تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به میهن ما شکل گرفته است، تشکیل شد.

تعطیلی یک صنعت بزرگ در یک شهر، به منزله نابودی اقتصاد آن منطقه است. به عنوان نمونه، نزدیک به ۵,۵۰۰ بنگاه کوچک و متوسط در شهری که یک مجتمع فولادی در آن فعال بوده، به طور غیرمستقیم با آن مرتبط بوده و با آسیب آن، با بحران بیکاری مواجه شده‌اند

فقر مطلق میزان فقر را بر اساس مقدار پول لازم برای تأمین نیازهای اساسی مانند غذا، پوشاک و مسکن اندازه گیری می‌کند. سازمان ملل متحد آن را وضعیتی می‌داند که با محرومیت شدید از نیازهای بنیادین انسانی، از جمله غذا، آب آشامیدنی سالم، امکانات بهداشتی، سلامت، سرپناه، آموزش و اطلاعات، مشخص می‌شود. این نوع فقر نه تنها به درآمد، بلکه به دسترسی به خدمات نیز وابسته است.

خطاکار اصلی رژیمی است کە با سیاستهای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مرتجعانە خود، با سیستم آموزشی و تحریف و تعریف تاریخ  این سرزمین، با سانسور، سرکوب و استبداد، نسلی را چنان بار آوردە است کە برای کشتار مردم و ویرانی کشور خود توسط دشمنان دوست نمای آن هورا می کشند. و رژیم  بە جای سرزنش خود کە مقصر اصلی بوجود آمدن این وضعیت بحرانی است، آنها را بە زندان و اعدام محکوم می کند. براستی وضعیت تراژیکی است. با اعدام و پر کردن زندانها از جوانان و فریب خوردگان این تراژدی پایان نمی پذیرد.استبداد و سانسور و سرکوب را تا دیرتر نشدە باید از این سرزمین جارو کرد.