دسامبر 2019

روشن است که در هر شرایطی مناسب است همبستگی و اتحاد در میان معترضین را تقویت کرد. هر چه بیشتر طیف های مختلفی از مردم وارد اعتراضات و اعتصابات شوند نیروهای سرکوب رژیم برای کنترل خیابان ها دچار مشکل می شوند. افزون بر آن سرکوب شدید موجب اعتراض افکار عمومی جهان می شود. خیزش اعتراضی آبانماه 98 در خیابان ها از نظر وسعت و ابعاد در تاریخ سی سال اخیر ایران علیه بی عدالتی و دیکتاتوری بی سابقه بوده است.

مانع نهایی که بر سر راه زنان در رهبری وجود دارد ناشی از نگرش و باورهای خود زنان است. مارتینز از اتحادیه کارگریCUT در برزیل می گوید: "بعضی وقتها فکر می کنم دلیل این که زنان به سکوهای قدرت نمی رسند آن است که زنانی هستند که از همنوعان خود برای رسیدن به این جایگاه حمایت کافی نمی کنند. در سطوح ملی آنچه زنان ندارند یک بدنه است. منظورم این است که ما زنان باید در کنش روزانه احساس وحدت عملی داشته باشیم.

٩ تشکل مختلف کارگری با انتشار بیانیە مشترکی نسبت بە میزان ناچیز افزایش دستمزد و عدم اختصاص بودجە کافی برای اجرای همسان سازی حقوق ها، کارمندان، کارگران، فرهنگیان را بە برگزاری تجمع اعتراضی در مقابل مجلس فراخواندەاند. ما بە سهم خود از حرکت ارزشمند و هوشیارانە تشکلهای سازماندە اعتراضات ٢ دی ماە حمایت و عموم زحمتکشان را بە حمایت و پیوستن بە آن دعوت می کنیم و برای سازمان دهندگان آن آرزوی موفقیت می کنیم.

این رویکرد سیاسی جهان را به دو میدان: کشورهای حاشیه امریکا و کشورهایی با اقتصاد، سرمایه گذاری های زیرساختی دولتی می توان تقسیم نمود. نئولیبرالیسم مورد حمایت امریکا که مدافع منافع شرکت های بزرگ امریکایی است، دولت های فوق را در مسیر ایجاد الیانس هایی در راستای حمایت از اقتصاد خود هول می دهند، که به عناوینی در تلاش جهت خروج از وابستگی به تسهیلات دلاری هستند.

اما برگ برگ صفحات تاریخ گواهی می دهد که در مبارزات اجتماعی، داشتن حسن نیت و افکار خیرخواهانه برای نیل به مقصد به تنهایی کافی نیست؛ برای پی ریزی یک حرکت استوار و موفقیت آمیز، ملزومات دیگری نیزمورد نیازاست که متأسفانه بخش عمدۀ رهبری «فرقه ...» فاقد آن بوده است.

مبارزه مردم سوریه به همین شکل شروع شد ولی به خاطر برخورد دولت بشار اسد، فرصتی به قطر و سعودیها (و یاران) داده شد که جنبش را به گمراهی بکشند . فاجعه سوریه کنونی نتیجه تلخ این واقعیتهای زمینی بود. امکان وقوع چنین فاجعه ای در عراق و لبنان را نمی توان منفی دانست.

چه مشکلی در این شعارها وجود داشت که برخی باچسبیدن به یکی دو شعار، تخطئه را بر حمایت ترجیح دادند؟ جز آن که برخی این شعارها را آنقدر رادیکال یافتند که نظیر آن در جنبش های اجتماعی پیشین به این عریانی مطرح نشده بود؟

در این شماره می خوانید:

-با تحریم گستردە انتخابات رژیم سرکوبگر را منزوی کنیم!
-استراتژیهای اتحادیه های کارگری معطوف به کار نامتعارف - بخش پایانی
-نگاهی کوتاه به نیروهای شرکت کننده در اعتراضات آبانماه ۹۸
-آیا اعتراض مسالمت آمیز آزاد است؟
-گزارش ویژه: "ما را به حساب آورید!(1) " - بخش چهاردهم
-گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە