فوریه 2020

۲۹ بهمن چهل و ششمین سالگشت خاموشیِ خونین شرزه ها، خسرو گلسرخی و کرامت دانشیان است. در این رابطه فراخوانی از طرف خانواده کرامت جهت گرامی داشت خاطره تابناک او و خسرو گلسرخی، انتشار یافته است که به همراه زندگینامه و دفاعیات کرامت در بیدادگاه رژیم شاه، تقدیمتان می شود.

اکنون سالها و دهه های متعددی از آن زمان گذشته اند و با اینکه مردم هندوچین به رفاه و آزادی مورد نیازشان نرسیده اند ولی صلح در منطقه هندوچین کاملا مستقر شده است. به نظر می رسد که خاورمیانه هم در مرحله مشابهی ( هر چند با پیجیدگی به مراتب بیشتر) قرار گرفته است. نظام حاکم در خاورمیانه مورد سئوآل قرار گرفته است. تازمانی که این موضوع حل نشده است تمامی کشورهای خاور میانه در این شرایط قرار خواهند داشت.

سرمایه و قدرت در این نظام ها میتواند رای های صندوق های انتخاباتی را خریداری کرده و به نام "دموکراسی" قدرت های اقتصادی، سیاسی ، امنیتی، حقوقی و غیره را همچنان در دست کلان سرمایه داران نگه دارد. در این کشورها آنچه که به نام "دموکراسی" نامیده میشود، اعمال اراده و قدرت یک اقلیت کوچک بر اکثریت جامعه است.

در حقیقت این دوروئی و دوچهره گی رسوا و چندش آوربدون حدومرز، تماماً بیانگرسیمای بدون ماسک نظامی است که دروغ و فساد و دوروئی از سرتا پایش و از تمامی خلل و فرجش سرریز می شود و طبل رسوائی اش در چهارگوشه عالم نواخته می شود. وقتی سخن به این جا می رسد معلوم می شود که فی الواقع حکومت اسلامی حتی یک رژیم نمایشی هم نیست.

یکی میگوید رفیق بهروز، خانمی جلوی در سراغ شما را میگیرد. فکر میکنم از رفقای سازمان باشد. می روم. بانوی شکوهمند معرفت و عشق را بر آستانه گل سرخ میبینم. خانم لطفی است با صورتی پوشیده از اشک و یک قابلمه بزرگ و آشنا " دیگ جادویی" برایتان غذا آوردم. توخونه شنیدم که چند روز است بچه هام غذانخورده اند. روی همه را ببوس.

تعداد زیادی هم مثل من با لباس های پاره وزخمی برخی عریان پائین دره اند تعدادی بی جان کنار جاده افتاده اند از ماشینم و خانواده خبری نیست گرد باد سیاه و عظیمی ا ز دور دیده می شود که غرش کنان پیش می آید هتل را می بینم که هنوز در حال فروریختن است. مهره های شطرنج در سیمای حیوان ها، آدم ها، قلعه ها در فضا تاب می خورند یک به یک سرنگون می شوند.

عشق را
در بهار راستین
بهار را
در طغيان
سيل آسا باران
زيبائی را
درنبردی
با زشتيها
به دور از حسرت می جويم

در این شماره می خوانید:

-تحریم و اعتصاب بجای شرکت درانتخابات فرمایشی!
-تاریخ شگفت انگیز نئولیبرالیسم- بخش هفتم و پایانی
-خاک بر چشم بازنشستگان نپاشید!
جایگاه کارگران در "نافرمانی مدنی" و تحریم انتخابات
-اشتغال در اقتصاد سبز- بخش دوم
گذر و نظری بر رویدادهای کارگری هفتە

در گذار از جمهوری اسلامی، سمت اصلی مبارزه‌ی ما علیه ساختار سیاسی، مبتنی بر ولایت فقیه است. برای گذار از جمهوری اسلامی، تکیه گاه اصلی ما جنبش های اجتماعی مردم ایران است که از طریق اشکال مختلف مبارزه سیاسی خشونت پرهیز، راه گذار از آن هموار می شود. اهمیت دارد که در جریان مبارزه مطالبات معیشتی با خواسته های آزادی‌خواهانه به همدیگر گره بخورد تا بتواند کارگران و تهی دستان و طبقه متوسط را متحدانه علیه استبداد حاکم و برای دموکراسی به میدان آورد.