فوریه 2021

هرگز نخستین برخوردم با مجید عبدالرحیم پور را فراموش نمی کنم. گمانم اواخر پائیز سال پنجاه وشش بود، که گفتند صبح ساعت شش برای اجرای قرار و آوردن رفیقی که مهم بود، باید به گاراژ ایران پیما بروم. علامت شناسائی را دقیق بخاطر ندارم یک قوطی پودر برف بود یا مجله ای. هیجان رفتن سر قراریک رفیق قدیمی بی‌تابم می کرد؛ لذت و غرور اعتمادی که به من نیمه علنی داشتند، مسئولیتم را دو چندان می‌کرد؛ بطوری که از ساعتی قبل دور محوطه و محل علامت سلامتی می چرخیدم. سرانجام او را که در کنار دیوار گاراژ ایستاده بود یافتم.

بدیهی است که حمله کنندگان نقش سیاسی حزب ما ، حمایت کامل آن از توده ها و خیزش مردمی و آرزوی معترضین برای تغییر و پایان دادن به سیستم رانت خواری و فساد را برنمی تابند. این حملات سرخوردگی این نیروها از مشارکت فعال کمونیستهای عراقی در قیام و شهدای حزب را نشان داد که در مقابله با خشونت و ظلم و ستم جان خود را از دست دادند. این حملات همچنین بازتاب تلاشهای مجدد این نیروها برای تداوم جو بی ثباتی، تنش و آشفتگی در کشور است.

باید به این اراده باور داشت و به دور از بازی‌های جناحی حاکمیت کلیت نظام را نشانه گرفت. جریانی که با دلبستگی و امید به عامل خارجی چشم انتظار سوغات آزادی سربازان آمریکایی است و از آن طریق برای تغییر رژیم حاکم بر ایران روزشماری می‌کند، همچنین جریانی که با هدف ظرفیت‌سازی سیاسی برای این نظام در بده و بستان‌های آن با امپریالیسم آمریکا از طریق بازی در میدان اصلاح طلبان حکومتی و مشارکت در نمایش انتخاباتی رژیم، مردم و نیروهای سیاسی را از «برهم خوردن مذاکرات برجام، ادامه تحریم‌ها و فلاکت اقتصادی بیشتر و حکومتی اقتدارگراتر» می‌ترسانند...

با این‌همه، مشخصه‌ی اصلی جنبش فدائی، در نقاد بودن، پرسشگری و نواندیشی، پذیرش خطا و بازسازی مداوم اندیشه و رفتارهای آن بوده و هست. این خصوصیت بارز در صفوف جنبش فدائی خلق، عامل مهمی در تداوم دگرگونی‌های مداوم فکری، برنامه‌ای و سیاسی آن به شمار می‌رود. این واقعیت را هر منصفی اذعان دارد که در میان جریان‌های فکری و سیاسی در ایران فدائیان بیش از همه در برخورد با خطاهای خود کوشا بوده‌اند.

این موضوع بدل به بحرانی نسبتا حاد در سطح اعضای هیئت سیاسی شاخه خوزستان شد. مخالفت با انشعاب و انتقاد به کمیته مرکزی چنان تند بود که اولا تا آنجا که در خاطرم مانده است، به رغم اینکه در آن زمان همه اعضای هیئت سیاسی شاخه خوزستان هم به لحاظ نگاه به مشی گذشته و هم در ارتباط با حاکمیت، که تا آن زمان سازمان مواضع رادیکالی داشت، در بلوک اکثریت قرار داشتند، اما هیچکدام از پنج عضو هیئت سیاسی شاخه خوزستان، با صراحت از کمیته مرکزی دفاع نمی کردند

لمس سیانور در زیر دندان، تحمل شکنجه و زندان، از دست دادن همرزمان یکدل و یک جان و مقاومت تا پای جان در برابر دژخیمان و ادامۀ پیکار دل شیر می خواست و این نسل از آن بی نصیب نبود. یادآوری پیکار آرمانی مبارزان چپ از سویی تبلور قطره اشکی در چشم آدمی، و از دیگرسو نشستن لبخندی از غرور است.

بدون شک حکم دادگاه بلژیک علیه دیپلمات ایرانی امریست تاریخی زیرا تاکنون رژیم جمهوری اسلامی اگرچه در بیش از ۱۵۰ اقدام تروریستی در خارج از مرزهای ایران توانسته بود ده ها نفر از مخالفان سیاسی خود را به قتل برساند ولی هیچگاه پلیس موفق نشده بود که نشان دهد نیروهایی که در سفارتخانه های جمهوری اسلامی به عنوان پرسنل دیپلماتیک کار می کنند در این جنایت ها دست دارند.